Zelfstandig reizen met het vliegtuig: Ekrem deelt zijn ervaring

De voorbereiding

In maart 2026 zocht ik naar een geschikte datum voor mijn vakantie naar Turkije. Ik keek welke vertrekdag het goedkoopst was en boekte vervolgens mijn vliegticket. Binnen 24 uur voor vertrek checkte ik online in via de website van de luchtvaartmaatschappij.

Op weg naar Schiphol

Op de ochtend van 25 juni reisde ik met de tram en daarna met de trein naar Schiphol. Tijdens de treinreis keek ik in de Schiphol-app op mijn iPhone bij welke bagagebalie ik mijn koffer moest afgeven. Dat bleek balie 31 te zijn.

Na aankomst op Schiphol checkte ik eerst mijn OV-chipkaart uit. Op de borden zag ik hoe ik richting balie 31 moest lopen. Boven aangekomen zag ik de nummers 30 en 32, maar ik wist niet direct waar balie 31 precies was.

Een medereiziger kwam naar mij toe. Ik liet merken dat ik doof ben en maakte met eenvoudige non-verbale gebaren duidelijk dat ik balie 31 zocht. Zij begreep wat ik bedoelde en begeleidde mij naar de juiste balie.

Assistentie op Schiphol

Bij de bagagebalie gaf ik mijn paspoort en mijn incheckgegevens aan de medewerker. Alles werd gecontroleerd en mijn koffer ging op de bagageband. Ook kreeg ik mijn boardingpass.

Ik gaf aan dat ik assistentie nodig had. De medewerker nam direct contact op met de assistentieservice. Nadat ik afscheid had genomen van de behulpzame reiziger, werd ik opgehaald door een medewerker van de assistentie.

Hij bracht mij naar een assistentieruimte, waar ik werd aangemeld en in de wachtruimte plaatsnam. Ongeveer een uur later kwam een andere assistent mij ophalen. Ik hield mijn hand op zijn arm, zodat ik goed kon volgen waar we liepen. Samen gingen we langs de security, naar de gate en uiteindelijk naar het vliegtuig. De assistent begeleidde mij netjes tot aan mijn stoel.

Tijdens de vlucht

In het vliegtuig communiceerde ik in het Engels met een steward. Ik legde uit dat ik doof en ernstig slechtziend ben en besprak ook praktische zaken, zoals mijn bestelling aan boord.

Tijdens de vlucht heb ik een tijdje geslapen. Ongeveer vier uur later landden we in Antalya.

Aankomst in Antalya

Na de landing bleef ik zitten totdat alle andere passagiers het vliegtuig hadden verlaten. Daarna kwam een steward mij ophalen en droeg mij over aan een assistent op de luchthaven.

We communiceerden in het Engels via een telefoon. Ik legde uit dat ik doof en ernstig slechtziend ben, beschreef hoe mijn koffer eruitzag en vertelde wie mij buiten zou ophalen.

Na de paspoortcontrole gingen we naar de bagageband. Ik was vergeten een foto van mijn koffer te maken. Gelukkig stond ik dicht bij de bagageband en kon ik met mijn hand de koffers voelen die langskwamen. Zo kon ik ook de kleur herkennen. Uiteindelijk vond ik mijn koffer. Voor de zekerheid vroeg ik de assistent om het label van mijn handbagage te controleren. Zij keek naar de naam en bevestigde dat het inderdaad mijn koffer was.

Daarna begeleidde zij mij naar buiten, naar de plek waar de taxi’s stonden. Daar werd ik opgehaald door een familielid.

Een positieve ervaring

Mijn eerste zelfstandige vliegreis is heel goed verlopen. Dankzij de goede voorbereiding, de hulp van een medereiziger en de uitstekende assistentie op beide luchthavens voelde ik mij tijdens de reis veilig en goed ondersteund.

Voor mij laat deze ervaring zien dat zelfstandig reizen met het vliegtuig, ook als je doof en ernstig slechtziend bent, goed mogelijk is wanneer de juiste ondersteuning beschikbaar is.